ترانه «مرا ببوس» شصت ساله شد. نخستین بار این ترانه در اوایل شهریور ۱۳۲۹ به چاپ رسید، اما شهرت و جاودانگی آن مرهون بازخوانی حسن گل نراقی و حاشیه های سیاسی پس از کودتای ۲۸ مرداد است. این از پدیده های نادر در گستره هنر معاصر، به ویژه موسیقی پاپ ایران است که ترانه ای این چنین به یکباره گل می کند و زبانزد مردم کوچه و بازار می شود. اظهار نظرهای پراکنده و بازار داغ شایعات پیرامون این ترانه هنوز و همچنان ادامه دارد.
«مرا ببوس» پیش از محبوب شدن یکی از اشعار دفتر شعر «آسمان اشک» اثر شاعر و انقلابی جوانی به نام «حیدر رقابی» بود که توسط انتشارات امیر کبیر و به مدیریت عبدالرحیم جعفری منتشر شده بود. اما مرا ببوس هنوز شعری بود لابلای اشعار یک جوان جویای نام. حتا رویدادهای پیش و پس از کودتای ۲۸ مردادماه نیز شهرتی برای این ترانه به بار نیاورد. برای نخستین بار در سال ۱۳۳۵ این ترانه با آهنگی از مجید وفادار با تاثیرپذیری از یک آهنگ یونانی توسط خاطره پروانه از خوانندگان آن زمان اجرا و برای فیلم فارسی «اتهام» آماده پخش شد. این اجرای «مرا ببوس» عادی و فاقد انگیزه ای برای شهرت برق آسای آن بود.
